Niniejszy artykuł prezentuje i dyskutuje futurologiczne rozważania zawarte w książce Superinteligencja. Scenariusze, strategie, zagrożenia autorstwa Nicka Bostroma. Bostrom koncentruje uwagę na ...takich kwestiach jak określenie hipotetycznych sposobów osiągnięcia superinteligencji, jej charakteru oraz różnych postaci manifestacji owej technologii, przedstawienie zagrożeń wiążących się z tak potężnymi systemami, a także skonstruowanie strategii mających na celu zapobieganie niepożądanym działaniom superinteligentnych bytów. Refleksje Bostroma są istotną częścią obecnego dyskursu na temat rozwoju sztucznej inteligencji oraz związanych z nim problemów etycznych.
Problem granic informatyki Janusz Mączka; Adam Olszewski
Seminare : poszukiwania naukowe,
02/2021, Volume:
41, Issue:
4
Journal Article
Peer reviewed
Open access
Robert Spaemann (1927–2018) jest jednym z najbardziej znanych współczesnych filozofów niemieckich. Jedna z jego najważniejszych książek: Osoby zawiera ontologię osoby, będącą syntezą metafizyki, ...antropologii i etyki. Celem artykułu jest przedstawienie najważniejszych elementów tej ontologii i ukazanie ich możliwego znaczenia dla aktualnych problemów etycznych. Głównym osiągnięciem Spaemanna jest skuteczna diagnoza obecnego kryzysu osoby oraz wskazanie możliwości jego przezwyciężenia poprzez integralną wizję człowieka.
Viajé al fondo de Cuervo Villalba, Galia Ospina
Repertorio americano,
01/2013
23
Journal Article
Peer reviewed
Recuerdo ahora las palabras del poeta Jonh Donne: "Todo hombre es un libro cuando muere / Un capítulo no es sacado del libro / sino traducido a una lengua mejor / y cada capítulo debe estar bien ...traducido, / Dios emplea varios traductores, / unos traducidos con los años, / por la enfermedad, / por la guerra, / otros por la justicia, / pero la mano de Dios unirá las hojas de nuevo, / para esa biblioteca / Donde los libros yacerán abiertos unos con otros". Con el dinero recaudado emprende un viaje con su hermano Angel Cuervo a París. En "Apuntaciones críticas sobre el lenguaje bogotano", Cuervo escribe: "(...) quien osa tratar puntos muy altos debe tener muy alta ilustración, y apenas se concibe ésta sin estudios literarios, esmalte y perfume de todas las facultades".
Ramy prezentowanego artykułu wyznaczają dwa cele. Po pierwsze, ugruntowanie obrazu „prawnika liminalnego”. Realizując to zadanie zamierzam dokonać adaptacji kategorii liminalności do opisu zawodu ...prawnika. Po drugie, przedstawienie linii argumentacyjnej, odwołującej się do tezy o rozdziale ról, która skłonić ma do rozważenia przedłożonej propozycji. Tak postawione cele zostaną zrealizowane w trzech etapach. Punktem wyjścia czynię rozpoznanie pojęcia liminalności. W tym zakresie odwołam się do ustaleń dwóch antropologów Arnolda van Gennepa i Victora Turnera. W kolejnym kroku omawiam za Jonasem Söderlund i Elisabeth Borg dominujące sposoby badania liminalności w literaturze z zakresu socjologii organizacji i zarządzania. W ostatnim punkcie ustalenia te odnoszę do tezy o rozdziale ról, wyróżniając dwa jej ujęcia. W ramach tego odniesienia usiłuję wykazać, że teza o rozdziale ról wpisuje się w liminalne ujęcie roli zawodowej. Wniosek ten stanowi argument na rzecz myślenia o prawniku w kategoriach liminalności.
This article describes the ways to support theses in television news programs. The research material is based on the three most popular programs on Polish television: Fakty, Wiadomości and ...Teleexpress. Information which was analyzed, was presented from March 1st–3rd, 2017. As a result of the analysis it was possible to identify the theses, which are: quotations, paraphrases of public statements or journalistic conclusions resulting from interpretation of socio-political phenomena. The subjects in the question are verbalized by journalists (who are running the program) or are included in the narratives accompanying the presented film material. Additionally, they also appear in graphically animated banner inscriptions. The support is mostly verbal – the media primarily use two techniques: ab auctoritate (expert statement, politics) and ab exemplo. The second group of theses are the graphical ways to support them – where evidence and examples are most often drawn from online sources: what dominates is the influence of the activities of public figures in social media. In addition, scans of various official documents, open letters are displayed, data visualizations in the form of tables, graphs and diagrams are less frequent. What is valid there were also theses without support – the role of the support is taken by the credible medium. It is interesting to encourage the inferential activity of program viewers – only the premises are presented, drawing the conclusion is the task of the recipient.
Pokartezjańska tradycja filozoficzna określa podmiot działania jako istotę refleksyjną, z zasady świadomą swej podmiotowości, co czyni ją zdolną do podjęcia wolnej decyzji i wzięcia za nią ...odpowiedzialności. Tak rozumiana podmiotowość przypisywana jest, poza Bogiem i aniołami, wyłącznie ludziom, tylko ludzie bowiem rozumieją znaczenia języka pojęciowego, co stanowi konieczny warunek refleksyjności. Rozwój sztucznych wzmocnień poznawczych oraz coraz bardziej autonomicznej sztucznej inteligencji, który dokonał się w przeciągu ostatnich kilkudziesięciu lat, skłania jednak do refleksji, czy takie ujęcie podmiotu nie jest zbyt antropocentryczne. Na wątpliwość tą wskazują niektórzy zwolennicy rozszerzania procesów poznawczych i stanów mentalnych poza mózg, argumentując za potrzebą odpowiedniego rozszerzenia również ich podmiotu. Coraz częściej pojawiają się także propozycje nadawania podmiotowości samym artefaktom. W artykule oceniam próby nadawania podmiotowości zarówno rozszerzonym, jak i sztucznym systemom poznawczym podjęte przez Lambrosa Malafourisa, Richarda Menary’ego, Edwina Hutchinsa, Luciano Floridiego i J. W. Sandersa, oraz Samira Chopry i Laurence’a F. White’a. Ocenę tę wydaję z perspektywy dwóch koncepcji podmiotowości: podmiotu jako systemu refleksyjnego, oraz podmiotu jako przedmiotu nastawienia intencjonalnego. Reprezentantem pierwszego z tych ujęć czynię Donalda Davidsona, drugiego – Daniela Dennetta. Argument, którego bronię brzmi, że pojęcie podmiotu wypracowane w analitycznej filozofii działania nie może zostać zastosowane do rozszerzonych i sztucznych systemów poznawczych, a przyjęcie wobec nich strategii nastawienia intencjonalnego nie spełnia tej samej funkcji. Postuluję zatem, aby systemy rozszerzone i sztuczne określać za pomocą nazwy „agent” oznaczającej wszelki relatywnie autonomiczny system przetwarzający informacje w celu wykonania zadania poznawczego. Nazwę „podmiot działania” należy tymczasem zarezerwować dla systemów faktycznie spełniających odpowiednie kryteria.
Dieser Band nutzt die durch Elinor Ostrom bekannt gewordene Theorie der Commons – also der Gemeingüter – für eine ganzheitliche Analyse des öffentlichen Rundfunks. Die Autorin argumentiert, dass ...gesellschaftliche Teilhabe, kollaborative Produktion und offener Zugang zu Inhalten, sowie Abstand zu Markt und Staat, zentral sind für die Legitimation dieser Medienorganisation im digitalen Zeitalter. Sie bespricht drei gegensätzliche Zugänge zur Theorie der Commons und die damit verbundenen «konzeptionellen Stolpersteine», dann schlägt sie 18 Merkmale vor, um Medienorganisationen als «Media Commons» zu analysieren. Anhand einer Dokumentenanalyse untersucht sie 30 öffentliche Rundfunkorganisationen – «übliche Verdächtige» wie ARD, BBC, ORF und SRG, aber auch weniger bekannte Organisationen. Die Autorin kommt zu dem Schluss, dass öffentliche Rundfunkorganisationen zwar einige, aber längst nicht alle Merkmale eines «Media Commons» aufweisen und unterschiedlich nachhaltig funktionieren. This volume uses the theory of the commons, which is often associated with Elinor Ostrom, to conduct a holistic analysis of public service broadcasting. The author argues that social participation, collaborative production and open access to content, as well as distance to markets and the state, are central to the legitimacy of this form of media organisation in the digital age. She discusses three opposing approaches to the theory of the commons and related ‘conceptual stumbling blocks’, and suggests 18 characteristics in order to analyse media organisations as ‘media commons’. By means of a document analysis, she examines 30 public service broadcasting organisations—including ‘the usual suspects’, like ARD, the BBC, ORF or SRG, but also lesser known organisations. She concludes that public service broadcasters feature some, but by no means all, of the characteristics of ‘media commons’ and that they operate with varying degrees of sustainability.
Pri odôvodňovaní ľudských práv sa v zásade operuje s dvoma typmi dôvodov: s faktami a s metafyzikou. Proti prvému typu zdôvodnenia sa tradične uvádza Humova téza, podľa ktorej zo súboru výlučne ...faktických premís nemožno odvodiť normatívny záver. Proti druhému typu zdôvodnenia sa tradične uvádza, že ide o číru špekuláciu, ktorá nie je spôsobilá slúžiť ako podklad pre konsenzus v pluralitných spoločnostiach. V tomto texte sa pokúsim vymeniť terče, na ktoré tieto námietky zvyčajne mieria: námietku špekulatívnosti vznesiem proti odôvodneniu ľudských práv faktickými premisami a súčasne Humovu tézu vznesiem proti odôvodneniu ľudských práv metafyzickými premisami. Mojím záverom je, že ľudské práva, rovnako ako ktorékoľvek iné normy, možno odvodiť iba z normatívnych premís bez ohľadu na to, či tieto majú metafyzickú povahu.